Apostolat   Maryi  Królowej Trzeciego Tysiąclecia

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Apostolat   Maryi  Królowej Trzeciego Tysiąclecia wywodzi się z Brazylii , gdzie grupa katolików pod przewodnictwem  o.Joao S.Cla Dias , o.Pedro P. de Figueiredo i o. Carlosa A.Soares Correa, którzy obecnie kierują Stowarzyszeniem na szczeblu generalnym, spotykała się na wspólnej modlitwie z pragnieniem wejścia w istotę chrześcijaństwa i głoszenia Dobrej Nowiny ,co zaowocowało  w 1999 r założeniem Stowarzyszenia Heroldów Ewangelii na prawie kanonicznym.  Było to odpowiedzią na wezwanie Ojca Świętego Jana Pawła II, by wierni świeccy podejmowali drogę nowej ewangelizacji.

Według danych Papieskiej Rady  ds. Świeckich na rok 2007 Apostolat  Maryi  działa na całym świecie w 72 krajach.  22.02.2001 otrzymał status Międzynarodowego Stowarzyszenia Wiernych na Prawie Papieskim.

W Polsce Apostolat Maryi istnieje od 13 maja 2007, kiedy to  Kapliczki z Rzymu przywieźli Heroldowie Ewangelii  do parafii zaproszonych przez proboszczów.
Grupa Apostolatu w naszej parafii powstała w 2008 roku. Kapliczka  Niepokalanego Serca Maryi nawiedza 30 rodzin naszej parafii należących do Apostolatu ,jest przekazywana z rodziny do rodziny na jeden dzień w każdym miesiącu. Ta forma modlitwy jest wyrazem oddania  czci  Matce Bożej ,jak również okazją do zbiorowej modlitwy w rodzinie,  która przynosi obfite owoce ,a tym samym buduje głębsze relacje w rodzinie i z Bogiem

koordynator grupy – Danuta Ostrowska
opiekun duchowy – ks. proboszcz  Arkadiusz Świątkiewicz

Choćby człowiek unurzany był w błocie, nie musi być brudny, tak jak Kościół unurzany w błocie dziejów, nie przestaje być święty. Jeden święty (...) Kościół (...), w którym wzrasta razem pszenica i kąkol. Kościół złożony z grzeszników (...), nie przestaje być Kościołem świętym, bo ma on moc zamienić celników na apostołów, wszetecznice na święte Magdaleny.

Zastanówcie się dobrze, bracia, nad tymi sprawami i uważajcie, abyście nie zaniedbali siebie, bo do wielkich niebezpieczeństw prowadzą nas zaniedbania w rzeczach małych.

Choćby człowiek unurzany był w błocie, nie musi być brudny, tak jak Kościół unurzany w błocie dziejów, nie przestaje być święty. Jeden święty (...) Kościół (...), w którym wzrasta razem pszenica i kąkol. Kościół złożony z grzeszników (...), nie przestaje być Kościołem świętym, bo ma on moc zamienić celników na apostołów, wszetecznice na święte Magdaleny.

Zastanówcie się dobrze, bracia, nad tymi sprawami i uważajcie, abyście nie zaniedbali siebie, bo do wielkich niebezpieczeństw prowadzą nas zaniedbania w rzeczach małych.