OGŁOSZENIA PARAFIALNE
IV NIEDZIELA ADWENTU 20 grudnia 2020

Share on facebook
Share on twitter
Share on print
  1. Do czwartaku w naszym kościele o 5.45 Jutrznia – poranna modlitwa Kościoła, a o godz. 6.30 roraty.
  2. Adoracja Najświętszego Sakramentu w tym tygodniu tylko w poniedziałek po mszy św. wieczornej do godziny 20.00.
  3. W czwartek 24.12 msza św. jest tylko rano.
  4. Porządek mszy św. w Święta Bożego Narodzenia będzie następujący:
    W pierwszy dzień świąt o godz. 00.00 – Pasterka oraz o 09.00, 10.30 12.00 i 18.00.
    W drugi dzień świąt msze św. według porządku niedzielnego.
    Taca z Pasterki przeznaczona jest na Fundusz Obrony Życia, a w drugi dzień świąt na budowę nowych kościołów w naszej diecezji.
  5. W piątek w Uroczystość Bożego Narodzenia nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.
  6. Młodzież oazowa przed kościołem rozprowadza sianko na stoły wigilijne.
  7. Zbiórka dla ministrantów i lektorów we wtorek 22 grudnia o godzinie 19.00.
  8. Zachęcamy do lektury prasy katolickiej.

Wielkie morze ludzi, miliardy żyjące na ziemi, są wydawane w ręce innych. Oni zrobią z nimi na co ich stać. Człowiek ujawnia swoją osobowość w sposobie traktowania bliźnich... Widzimy wtedy, jaka miłość z nas emanuje... Dla nas istotne jest to, co człowiek robi z człowiekiem.

Często wam o tym mówiłem. Jak wygnaliśmy cnoty, a na ich miejsce wpuściliśmy namiętności, tak teraz musimy się starać nie tylko wygnać namiętności, ale i wpuścić cnoty i przywrócić im ich właściwe miejsce. Bo cnoty z daru Bożego są nam przyrodzone. Bóg bowiem zasiał w człowieku cnoty już wtedy, gdy go stwarzał

Wielkie morze ludzi, miliardy żyjące na ziemi, są wydawane w ręce innych. Oni zrobią z nimi na co ich stać. Człowiek ujawnia swoją osobowość w sposobie traktowania bliźnich... Widzimy wtedy, jaka miłość z nas emanuje... Dla nas istotne jest to, co człowiek robi z człowiekiem.

Często wam o tym mówiłem. Jak wygnaliśmy cnoty, a na ich miejsce wpuściliśmy namiętności, tak teraz musimy się starać nie tylko wygnać namiętności, ale i wpuścić cnoty i przywrócić im ich właściwe miejsce. Bo cnoty z daru Bożego są nam przyrodzone. Bóg bowiem zasiał w człowieku cnoty już wtedy, gdy go stwarzał